مبلغ کل سبد خرید

0 تومان

سبد خرید شما خالی است یا موجودی محصول مورد نظر شما به اتمام رسیده است

مشاهده سبد خرید
0  

در جیپور، شهر صورتی، یک طراح لباس خانه‌ای طراحی کرده که بیش از هر چیزی معرف کشورش است. هندوستان: کشور نور، طرح، رنگ و رقص. این خانه پر است از وسایلی که به نظر نامتجانس می‌آیند. مبل‌های گلدار و دیوارهایی  با رنگ‌های شاد و حتی یک نقاشی دیواری بزرگ و ناتمام که در وسط خانه به چشم می‌خورد! اما همه این‌ها به شکل عجیبی کنار هم نشسته‌اند و خوب به نظر می‌رسند. کارولین ولر، طراح لباس برند «بنجانان» بر دیوارهای خانه‌اش از زندگی و سفرهای خانوادگی، نقاشی‌های بزرگ می‌کشد. این طراح انگلیسی این روزها در خانه سبک سنتی‌اش در جیپور، شهری در ایالت بیابانی راجاستان زندگی می‌کند. خبرنگار نیویورک تایمز در یکی از گزارش‌های خود به سراغ این خانه شگفت‌انگیز رفته‌است، با او همسفر شوید!

این خانه شبیه هیچ خانه دیگری نیست
این خانه شبیه هیچ خانه دیگری نیست

از سقف اتاق پذیرایی این خانه یک میمون با صورتی آبی آویزان است، انگار که با بی‌حالی غش کرده باشد. لب‌های بزرگش شبیه گونه بوزینه‌های باستانی هستند اما دمش نشان می‌دهد که احتمالا از نژاد لنگور است. او در نقاشی بزرگ روی دیوار هم حاضر است. این نقاشی اولین چیزی است که مهمانان این خانه‌ مدرن می‌بینند، خانه‌ای که با قوانین مکتب معماری واستو شاسترا طراحی شده، مکتبی در توازی کامل با عناصر طبیعی. ورودی خانه، اتاقی است با دیوارهای صورتی سیر، صورتی‌تر از پایه‌های برج و باروی شهر باستانی جیپور، که به «شهر صورتی» معروف است.

میمونی که از سقف  آویخته شده فقط جنبه تزئینی ندارد. تمام ساکنان این شهر از جمله خانواده کارولین که ده سال پیش از نیویورک به هند نقل مکان کردند، به صورت روزانه با بوزینه‌ها در تماس هستند: این حیوانات آزادانه در خیابان‌های شهر می‌چرخند، از درخت‌ها بالا می‌روند، از پنجره‌ها رد می‌شوند و جای دست و پایشان را روی دیوارها باقی می‌گذارند. حتی یک بار یکی از این میمون‌ها روی دوست کارولین پرید و سعی کرد مچ پایش را گاز بگیرد.

خانه‌ای به سبک کشور رنگ و نور
خانه‌ای به سبک کشور رنگ و نور

کارولینِ 46 ساله، در حومه لندن بزرگ شد، پدرش پزشک و مادرش کارمند بانک بود. او در کودکی و نوجوانی روزهایش را به تفریح کردن در بوته‌های گل صد تومانی مادرش و معاشرت با دوست پنگوئن خیالی‌اش می‌گذراند. در دانشگاه فشن خواند ولی مسیرش را در میانه راه عوض کرد و به هندوستان رفت تا در «آنوخی»، یک کارخانه پارچه‌سازی در جیپور کارآموز شود. بعد از پایان این دوره به نیویورک رفت و با طراحان بزرگی همکاری کرد و باز به هند برگشت. این بار در نقش مدیر خلاقیت یک شرکت سبک زندگی. او که در این سال‌ها خانواده هم تشکیل داده بود، دیگر به غرب برنگشت و به فکر ساختن خانه‌ای در جیپور افتاد.
 

او این خانه هشتصد متر مربعی را کنار یک منطقه محافظت شده طبیعی پیدا کرد. حالا روزها برای یوگا و دویدن به این منطقه می‌رود و در این پارک جنگلی با زنان ساری پوشی که برای پیاده‌روی آمده‎اند و یک پلنگ که گاهی سر و کله‎اش پیدا می‌شود همراه می‌شود. در حیاط این خانه مارمولک‌ها  با خیال راحت زندگی می‌کنند و به صورت فصلی، درخت‌های چامپا و برگ‌های بزرگ و افتاده کوکب هم به این مجموعه اضافه می‌شوند.

همه چیز در کنار هم و در عین شلوغ، زیباست
همه چیز در کنار هم و در عین شلوغ، زیباست

داخل خانه اما اتفاقات متفاوتی در جریان است. هیچ کدام از وسایل با هم «ست» نشده‌اند، یک رنگ نیستند. اما همه چیز کنار هم معنی پیدا می‌کند: یک روتختی ابریشم کشمیر که طرح گل و پروانه دارد، میز آرایشی با تزئین استخوان شتر، لامپ‌هایی که از گلدان‌های قدیمی ساخته شده‌اند و حاصل یک خرید از بازارهای دست دوم فروشی در نیویورک، بامبوهای  پیچان و...


آشپزخانه‌ این منزل مسکونی که روزگاری یک کالبد عریان بود، حالا کارآمد و زیباست. داخل این آشپزخانه گازی وجود دارد با روییِ مخازن گاز که آب نوشیدنی از یک مخزن بزرگ به نام ماتکا در آن‌ها می‌ریزد. در تمام واحدهای تصفیه هوا، لوله‌هایی تعبیه شده که به کوزه‌های کوچک می‌روند، آب اضافی در این کوزه‌ها جمع شده و برای آب دادن به گلدان‌ها و تمیز کردن زمین مصرف می‌شود. کارولین در برند لباسش هم همین رفتار صرفه جویانه را در پیش گرفته: او از پارچه‎های اضافی، کلکسیون‌های محدود پیژامه یا دستمال سفره‌های چهل تکه می‌دوزد.

اتاق‌هایی با رنگ‌های متغیر
اتاق‌هایی با رنگ‌های متغیر

هارمونی و یکپارچگی در تمام نقاط و اجزای خانه به چشم می‌خورد. در اتاق پذیرایی، فرشی از شرکت Jaipur Rugs قرار گرفته که نشانگر برداشتی مدرن از الگوهای روستایی است، با نقش گل‌های گوشواره‎ای. اتاق‌های آفتاب‌گیر دیوارهای مغز پسته‌ای دارند و در آن‌ها، کاشی‌های شروونی که صندلی‌های چوب کاج در آن قرار دارند.
 

رابطه کارولین با رنگ، شبیه رابطه‌اش با این خانه‌ی عجیب است. او در طول سال‌های سکونتش در جیپور بارها رنگ دیوارها را تغییر داده و باور دارد که تغییر حالات درونی، به تغییرات بیرونی مثل رنگ‌های مختلف نیاز دارند. او در نوامبر گذشته، طرح نقاشی دیواری‌اش را اجرا کرد. اولین قدم، استخدام مینیاتوریستی بود که کم کم نشان داد خیلی بهتر از تصور همه کار می‎کند. کار این نقاشی که تمام شد و چندماه بعد برای نقاشی اتاق غذاخوری برگشت و دیواری صورتی خلق کرد که روی آن نیلوفرهای بزرگ به چشم می‌خوردند: الهام گرفته از قصر اوداپور در هند. تصویری که نهایتا پاسخی بود بر اشتیاق بی‌پایان کارولین انگلیسی به فرهنگ هندی.

 

کلیه حقوق این مطلب متعلق بهخوگر است
avatar

امتیاز شما

 سوالی دارید!؟ 021-61925

khooger
telegram