با توجه به بروز شدن قیمت کالاها در سال جدید، لطفا پیش از تکمیل سفارش، قیمت نهایی را از کارشناسان خوگر استعلام بگیرید. شماره تماس: 61098
x

مبلغ کل سبد خرید

0 تومان

سبد خرید شما خالی است یا موجودی محصول مورد نظر شما به اتمام رسیده است

مشاهده سبد خرید
0  

هرچه به گذشته بازمی‌گردیم ارتباط انسان و طبیعت را عمیق‌تر و پیچیده‌تر میابیم. در گذشته هر کدام از رویدادهای طبیعی برای بشر سرشار از معانی مختلف بود، تغییر فصل‌ها، بلندی و کوتاهی روزها، خسوف و کسوف، جزر و مد. هر کدام پیامی بودند از دنیایی ماورایی. بشر مطابق با برداشتی که از این پیام داشت پاسخی به آن می‌داد که نسل به نسل و سینه به سینه منتقل شد تا به صورت آداب و رسوم درآمد. آداب و رسومی که برخی از آن‌ها از باستان تا امروز نیز ادامه پیدا کرده‌اند؛ هر چند با تغییر در ظواهر و حتی فلسفه آن. انقلاب زمستانی نیز از این دست رویدادهاست. انقلاب زمستانی در طولانی‌ترین شب سال روی می‌دهد؛ در نیمکره شمالی یکم دی ماه و در نیم کره جنوبی سی یکم خرداد ماه. در بسیاری از فرهنگ‌ها تا صبح بیدار ماندن انجام مناسکی خاص که امروزه اکثرا به جشن و جشنواره تبدیل شده‌اند قدمتی دیرین دارد؛ از شرق جهان؛ چین و ژاپن و ایران گرفته تا امریکای شمالی و جنوبی. فلسفه بسیاری از این جشن‌ها پیروزی روشنایی برطولانی‌ترین تاریکی است و در برخی فرهنگ‌های دیگر به جهت دعاکردن و آماده ساختن خود برای به سلامت گذر کردن از زمستان برگزار می‌شده است.  در این مطلب با هشت جشن زمستانی به جا مانده از باستان در نقاط گوناگون جهان و آیین‌هایشان بیشتر آشنا شوید.

توجی، Toji
توجی، Toji

1- توجی-سای، Toji-Sai

 

در ژاپن، شروع زمستان را بیشتر به عنوان یک رسم سنتی برای شروع سال جدید مراسمی برگزار می‌کنند. این دوره یک فصل مقدس و مهم برای کشاورزان است. آن‌ها از بازگشت خورشید استقبال می‌کنند چرا که باعث رشد محصولاتشان بعد از زمستان‌های طولانی و سرد خواهد شد. در این جشن و مراسم مردم آتش روشن می‌کنند تا خود را برای بازگشت خورشید آماده کنند و جشن بگیرند. به این مناسبت آتش‌های بزرگی در تاریخ 22 دسامبر بر روی کوه فوجی روشن می‌شود. یکی دیگر از کارهایی که به طور هماهنگ در شروع زمستان در ژاپن انجام می‌شود، حمام کردن در حوضچه‌های آب گرم آغشته با عطر میوه یوزو است. میوه یوزو از مرکبات است که گفته می‌شود از سرماخوردگی جلوگیری می‌کند و باعث سلامتی می‌شود. در آب بسیاری از حمام‌های عمومی و چشمه‌های آب گرم در طول فصل زمستانی یوزو قرار می‌دهند؛ همچنین در این روز ژاپنی‌ها از خوردن نوع خاصی از کدوحلوایی غافل نمی‌شوند چرا که بر این باور هستند که خوردن این میوه سعادت و خوش‌شناسی می آورد.

دونگ زی، Dong Zhi
دونگ زی، Dong Zhi

2-دونگ زی، Dong Zhi

 

دونگ زی یکی از جشن‌های چینی‌هاست به معنی «ورود به فصل زمستان» که با آن به استقبال روزهای طولانی‌تر زمستان می‌روند. این جشن شش هفته قبل از سال جدید چینی‌ها برگزار می‌شود و برای بسیاری از افراد دارای اهمیت خاصی است چرا که اعتقاد دارند این روز، روزی است که هر کس یک سال بزرگ‌تر می‌شود. در گذشته این جشن به عنوان جشنواره‌‌ی برداشت محصول برگزار می‌شد برای این‌که کشاورزان و ماهیگیران زمانی کار خود را متوقف کنند و وقت خود را در کنار خانواده‌ بگذرانند. امروز این فستیوال جزو تعطیلات رسمی-ثبت شده در تقویم- محسوب نمی‌شود، اما بهانه‌ای است برای جمع شدن خانواده‌ها در کنار یکدیگر و دعا کردن برای سال جدید. غذای سنتی که برای این جشن در جنوب چین پخته می‌شود، توپ‌های برنجی با نام «تیانگ یوان» است که معمولاً با رنگ‌های روشن در سوپ شیرین سرو می‌شود. در شمال چین برای جشن دونگ زی کوفته‌هایی پر شده از گوشت می‌پزند که غذایی گرم است و مناسب جشن‌های زمستان.

شب یلدا، Yaldā Night
شب یلدا، Yaldā Night

3-شب یلدا،Yaldā Night

 

 ما ایرانی‌ها نیز همانند دیگر مردم جهان، از گذشته‌هایی دور، طولانی‌ترین و تاریک‌ترین شب سال را به مناسبت صبح فردای آن و پیروزی میترا؛ خدای خورشید، جشن می‌گیرفتیم. شب یلدا نام‌گذاری شده است که به معنی «شب تولد» ترجمه شده است. به این شب چله هم می‌گویند که اشاره به چهل روز اول زمستان دارد که معمولا سردترین وقت سال است. طبق سنت، مردم در طولانی‌ترین شب سال دور هم جمع می‌شوند و با روشن کردن آتش راه تاریک را روشنایی می‌بخشند. در این شب دوستان و خانواده‌ها با خوردن آجیل و انار و سایر غذاهای مرسوم که وجودشان بر سر سفره یلدا دلیلی خاص دارد اوقات را به شادمانی می‌گذرانند. خواندن اشعاری از حافظ شیرازی معمولا پایان بخش مراسم شب یلداست. بعضی از افراد این شب را تا طلوع خورشید بیدار می‌مانند.

جشن خدای زحل، Saturnalia
جشن خدای زحل، Saturnalia

4-جشن خدای زحل، Saturnalia

 

Saturnalia یا جشن خدای زحل یکی از مراسمی است که رومیان باستان در اوایل ماه دسامبر برای ورود به فصل زمستان برگزار می‌کردند. فرهنگ غربی بسیاری از جشن‌های سنتی زمستان را همانند جشن‌های کریسمس مدیون این جشن روم باستان است که مخصوص زحل، خدای کشاورزی و زمان برگزار می‌شد. جشن Saturnalia یکی از جشن‌هایی بود که در دوران باستان فقط یک روز در اوایل ماه دسامبر برگزار می‌شد اما پس از سال‌ها زمان آن برگزاری آن بیشتر شد و در دوره‌ای به مدت یک هفته از تاریخ 17 تا 24 دسامبر ادامه پیدا می‌کرد. در طول برگزاری این جشن که یکی از جالب‌ترین و پرطرفدارترین جشنواره‌های روم باستان بود مردم به شادمانی و دادن هدیه‌هایی به‌عنوان یاد بود می‌پرداختند. جشن Saturnalia به قدری مهم بود که به برده‌ها اجازه شرکت در این جشن را می‌دادند و گاهی اوقات هم شاهان و ارباب‌ها به برده‌های خود خدمت می‌کردند. این جشن به صورت نمادین هنوز نیز برگزار می‌شود.

روز سنت لوسیا، St. Lucia’s Day
روز سنت لوسیا، St. Lucia’s Day

5-روز سنت لوسیا، St. Lucia’s Day

 

جشنواره سنتی نور در اسکاندیناوی، برای بزرگداشت سنت لوسیا، یکی از اولین شهدای مسیحی برگزار می‌شد، اما با گذشت زمان و گرایش بسیاری از مردم اسکاندیناوی به مسیحیت این جشن با جشن‌های سنتی دیگر ترکیب شد. بر اساس تقویم جولیان، 13 دسامبر روزی است که لوسیا کشته شد. او برای غذا دادن به مسیحی‌ها پنهان شده بود اما رومی‌ها او را یافتند و به آزار و اذیت لوسیا پرداختند و سپس کشتند و این روز به کوتاه‌ترین روز سال تبدیل شد. به همین دلیل روز سنت لوسیا را به عنوان یک نماد و مظهری از نور می‌دانند. مردم اسکاندیناوی در شب پیش از روز سنت لوسیا با آدابی مانند نورپردازی و روشن کردن آتش برای از بین بردن ارواح در طولانی‌ترین و تاریک‌ترین شب سال به پیشواز نور و روشنایی می‌روند. در روز جشن سنت لوسیا، دختران در اسکاندیناوی، با پوشیدن لباس‌های سفید و تاج گل‌هایی بر سر و گرفتن شمع‌هایی بر دست نور را گرامی می‌دارند. شمع‌هایی که بر دستان این دختران است به عنوان قدردانی و ادای احترام به شمع‌هایی است که لوسیا بر روی سرش می‌گذاشت تا راه خود را روشن کند زیرا در دستانش مواد غذایی ممنوعه‌ای داشت که برای مسیحیان می‌برد.

شالاکو - سرخپوستان زونی، Shalako – Zuni Indians
شالاکو - سرخپوستان زونی، Shalako – Zuni Indians

6-شالاکو - سرخپوستان زونی، Shalako – Zuni Indians

 

سرخپوستان زونی از ساکنان مردم بومی آمریکا هستند که در غرب نیومکزیکو زندگی می‌کنند. سرخپوستان زونی شروع زمستان را نشانگر آغاز سال جدید می‌دانند که آن را با رقص و شادی و مراسمی به نام شالاکو آغاز می‌کنند. آن‌ها از پیش از شروع زمستان به آیین خود روزه می‌گیرند و عبادت می‌کنند و به مشاهده طلوع و غروب خورشید می‌نشینند. نهایتا «خادم خورشید» به طور سنتی لحظه دقیق تولد خورشید را اعلام می‌کند و دوباره رقص و شادی شروع می‌شود. در مراسم شالاکو 12 دلقک وجود دارند که بر روی سرخود ماسک‌هایی به شکل سر پرنده می‌گذارند. این پرندگان به عنوان قاصد خدایان شناخته می‌شوند. پس از چهار روز جشن و پایکوبی، رقصنده‌های جدید برای سال بعد انتخاب می‌شوند.

سویا، Soyal
سویا، Soyal

7-سویا، Soyal

 

گفته می‌شود هوپی‌ها هم همانند سرخپوستان زونی، از شمال آریزونا به عنوان نسلی از مردم اسرارآمیز آناسازی‌ها(Anasazi)، بومیان آمریکا شناخته‌ شده‌اند. از آنجایی که از مردمان آناسازیهیچ سند و مدرکی وجود ندارد، تنها می‌توان از اسناد و آنچه ازشان به جای مانده، آداب‌ورسومشان را حدس زد. محل قرارگیری سنگ‌ها و سازه‌ها در ویرانه‌ها و خرابه‌های آنها همانند Chaco Canyon نیومکزیکو نشان می‌دهد که آنها علاقه زیادی به حرکت خورشید داشتند. شخصی به عنوان «پادشاه خورشید» وظیفه اعلام حرکات خورشید را داشت و جشن و مراسم در تمام طول بلندترین شب سال برگزار می‌شد که روشن کردن آتش، رقصیدن و گاهی اوقات هدیه دادن از رسومات این جشن بود. به طور کلی مشاهدۀ حرکات و وضعیت خورشید نیز که تعیین کننده زمان کاشت محصولات و برداشت آن بود؛ سبب شده بود رعایت مراسم و آیین‌هایی با محوریت خورشید در بین هوپی‌ها در تمام طول سال حاکم باشد.

اینتی رایمی، Inti Raymi
اینتی رایمی، Inti Raymi

8-اینتی رایمی، Inti Raymi

 

در پرو هم مانند دیگر نقاط نیمکره جنوبی، شروع زمستان در ماه ژوئن جشن گرفته می‌شود. Inti Raymi به معنی "جشنواره آفتاب" به بزرگداشت اینتی «خدای خورشید» اختصاص دارد. قبل از فتح پرو توسط اسپانیا، اینکاها 3 روز قبل از بلندترین شب سال روزه می‌گرفتند و پیش از طلوع خورشید چهارمین روز به میدان عمومی شهر می‌رفتند و منتظر طلوع خورشید می‌ماندند. هنگام مشاهده خورشید پس از ادای احترام به خورشید و تعظیم در برابر آن فنجان‌های طلایی پر شده از نوشیدنی مقدس خود به نام «چیچای» را به آن تقدیم می‌کردند.همچنین حیواناتی از جمله لاماها (نوعی شترسان اهلی بومی آمریکای جنوبی) در این مراسم قربانی می‌شدند. در این جشن اینکاها از چند آینه استفاده می‌کردند تا اشعه‌های خورشید را متمرکز کنند و آتشی روشن کنند. پس از تصرف پرو به دست اسپانیا برگزاری مراسم Inti Raymi ممنوع شد اما در قرن بیستم دوباره این مراسم اجرا شد و تا به امروز ادامه دارد.

کلیه حقوق این مطلب متعلق بهخوگر است
avatar

امتیاز شما

 سوالی دارید!؟ 021-61098

khooger
telegram