مبلغ کل سبد خرید

0 تومان

سبد خرید شما خالی است یا موجودی محصول مورد نظر شما به اتمام رسیده است

مشاهده سبد خرید
0  

اگر در حوزه رسانه و روزنامه نگاری فعال هستید یا شغلتان به هر شکلی به “خبر” مربوط می شود٬ احتمالا فضای تحریریه ها را به خوبی می شناسید. اما حتی اگر یک شهروند عادی هستید و صرفا اخبار می شنوید، همانطور که همه ما در طول روز بارها با اخبار یا محتوای خبری و رسانه ای روبرو هستیم، پیش آمده که فکر کنید خبر ها دقیقا کجا تولید می شوند؟ محیط کاری رسانه ای یا همان تحریریه از آغاز انسجامش به عنوان یک فضای کاری تا امروز تغییرات زیادی کرده است. تحریریه ها دیگر مکانی برای نوشتن خبر روی کاغذ و تلفن کردن برای اطمینان از صحت اخبار نیستند. این روزها بزرگترین خبرگزاری های دنیا آنلاین کار می کنند و همه ما محتوای آنلاین بیشتری را نسبت به محتوای چاپی می خوانیم. به مناسبت سیزده اردیبهشت روز جهانی آزادی مطبوعات٬ نگاهی کردیم به پیشینه تاریخی  تحریریه های معاصر٬ آن چه بودند و آن چه هستند و تغییراتی که تحریریه های ابتدای قرن بیستم را با ماشین های تایپ و قلم های جوهری٬ به اتاق های خبر آنلاین امروز تبدیل کرد.

تحریریه ها
تحریریه ها

اول شاید بد نباشد کمی در مورد این روز یعنی سوم ماه می بخوانیم؛ سوم می برابر با سیزده اردیبهشت. طبق بند نوزدهم بیانیه حقوق بشر در سال ۱۹۴۸ که سازمان ملل منتشر کرد، این روز برای یادآوری اهمیت آزادی مطبوعات و وظیفه دولت ها برای تامین آزادی و امنیت روزنامه نگاران تعیین شد. هر سال در این روز، کنگره های زیادی برگزار می شود و روزنامه نگاران مختلف از همه جای جهان با گردهمایی، بحث ها و راهکارهایی را حول محور آزادی رسانه ها ارائه می کنند.

 
نیویورک تایمز
نیویورک تایمز

اگر جامعه را محل تولد خبر در نظر بگیریم٬ می شود گفت که تحریریه ها و اتاق های خبر مکان هایی هستند برای پرورش اخبار، داستان ها و پرونده های مختلف خبری. اگر در سال های ابتدایی قرن بیستم تا حدود دهه هفتاد میلادی به یک تحریریه مشهور خبری مثل نیویورک تایمز سر می زدید با ماشین های تایپ بزرگ، رول های غول آسای کاغذ، تکه های بریده روزنامه مواجه می شدید و زنگ تلفن هم گوشتان را کر می کرد. در آن زمان حتی مسابقات ورزشی با تلفن مخابره می شدند. امروز اما شما با داشتن یک لپتاپ و دسترسی به اینترنت پرسرعت (و البته دانش رسانه ای) می توانید حتی از نزدیک ترین کافی شاپ به خانه تان کار روزنامه نگاری انجام بدهید.

 
خبرگزاری، قرن بیستم، هند
خبرگزاری، قرن بیستم، هند

 

اما از نظرگاه دکوراسیون، تحریریه ها پیشگام سبکی هستند که چند سالی است در شرکت های بزرگ و استارتاپ ها شهرت پیدا کرده و هر بیننده ای را در نگاه اول جلب می کند. شیوه دکوراسیون باز (تعاملی) شیوه ای از دکوراسیون شرکتی است که در آن پلن طراحی روی یک فضای باز و بسیار بزرگ اجرا می شود که تعداد زیادی دفترهای کوچک مرتبط به هم در قلبش جا می گیرند. این شیوه اقتصادی، منعطف و مدرن است و اگر خوب فکر کنیم٬ بهترین گزینه برای شرکت هایی که تعامل در بین کارکنانشان، اهمیت حیاتی برای عملکرد شرکت دارد. 
یک روز کاری در نیویورک تایمز در سپتامبر 1942
یک روز کاری در نیویورک تایمز در سپتامبر 1942


در یک اتاق خبر، خبرنگاران نیاز به ارتباط با همکارانشان به پرسرعت ترین شیوه ممکن دارند و اگر بخواهند بیش از حد برای جابجایی وقت بگذارید ممکن است ارزش یک خبر یا ترند شدن آن کاهش پیدا کند. روزنامه نگاری شغل ثانیه ها و دقیقه هاست و «خبر زدن» به معنی اولین بودن در انتشار یک خبر، از مهمترین رقابت ها در این عرصه. پس دکوراسیون ویژه اش هم باید این قابلیت را داشته باشد.

 

نیویورک ورد
نیویورک ورد


در قرن نوزدهم نیویورک مرکز خبرگزاری های آمریکا بوده و خیابان پارک رو، محل تجمع ساختمان های خبری در نیویورک. اواخر قرن نوزدهم علاوه بر شلوغی شهر٬ جذابیت معماری این ساختمان ها هم افراد زیادی را به این محل می کشاند. ساختمان های نیویورک تایمز، نیویورک تریبون و نیویورک وورد در این محل قرار داشتند. مثلا ساختمان نیویورک وورد با نمای فلزی، در زیزمین چاپخانه داشت و اتاق خبرش را در طبقه ششم قرار داده بود. طبقه یازدهم هم شامل اتاق خواب هایی بود که روزنامه نگارهایی که تا دیر وقت کار می کردند می توانستند شب را آن جا بمانند (این موضوع برای قرن نوزدهم بی نهایت مدرن محسوب می شد). نیویورک تریبون که به حمایتش از جنبش های ضد برده داری و فمنیسم جهانی معروف بود، از پنجره های شمالی نیویورک وورد دیده می شد.
 

تحریریه گاردین
تحریریه گاردین
اما تحریریه ها امروز علاوه بر پوشش خبرهای روز، کارهای زیادی می کنند که تاثیرات خیلی گسترده تری بر جامعه اطرافشان دارد. یکی از این کارها پوشش پرونده های اجتماعی است که انجام دادنش با اینترنت و ارتباطات پیشرفته امروز، هم نسبت به قبل آسان تر شده هم معتبرتر (پرونده گورخواب های شهریار در روزنامه شهروند و بمب اینترنتی بعدش را به یاد بیاورید که حتی باعث واکنش مسوولان شد). در تحریریه های امروز اینترنت مهم ترین ابزار ارتباطی است. خبرگزاری های معتبر جهانی علاوه بر وب سایت، در شبکه های اجتماعی هم با لایو، عکس و توییت فعال هستند و خود این موضوع، باعث حضور تیم های جدیدی شده که تا ابتدای قرن بیست و یکم هیچ تحریریه ای به خود ندیده بود: تیم تولید محتوای مجازی. کار این تیم اگر از خبرنگاران اهمیت بیشتری نداشته باشد، کم اهمیت تر هم نیست. همین موضوع سبب تغییراتی در دکوراسیون و به طور کلی فلسفه تحریریه ها شده است. این روزها خبرنگاران می توانند و البته ملزم هستند، در مکان وقوع حادثه، همانجا با گجت هایشان اخبار را بنویسند، تصاویر را ویرایش و آن را منتشر کنند. بعید نیست تحریریه ها و سر و صدای کیبوردها و چاپگرهای امروزی نیز خیلی زود به خاطره ها بپیوندند.
کلیه حقوق این مطلب متعلق بهخوگر است
avatar

امتیاز شما

 سوالی دارید!؟ 021-61925

khooger
telegram