مبلغ کل سبد خرید

0 تومان

سبد خرید شما خالی است یا موجودی محصول مورد نظر شما به اتمام رسیده است

مشاهده سبد خرید
0  

معماری ایرانی تاریخچه ‌ای به قدمت ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح دارد و نمادگرایی زیبایی‎ شناسانه، خلاقیت و تعادل جغرافیایی از عناصر تشکیل ‌دهنده‌ اش هستند. در سال های حکمرانی پهلوی، بسیاری از بناهای تهران به پیروی از سبک های اروپایی ساخته شدند و همین موضوع تهدیدی شد برای هویت ایرانی شهر. بعد از انقلاب اسلامی، معماران بیشتر به سمت و سوی طراحی ‌هایی مدرنی رفتند که عناصر معماری ایرانی نیز در خود داشت. سبک معماری معاصر نیز اما چند سالی است که معماران ایرانی را به خود علاقه مند کرده است. جالب این است که آن میزان از دقت و توجه به جزئیات که در معماری تخت جمشید مشاهده می شود را بار دیگر می توان در همگامی برخی آثار معماران ایرانی با سبک معماری معاصر دید. اگر چه تصویری که از ایران ارائه می شود سبب شده افرادی کشور ما را کشوری بدانند که با بی ثباتی درگیر است، اما بناهایی با معماری چشمگیر معاصر حرفی متفاوت از این تصورها برای گفتن دارند. اینجا با «۶ ساختمان با معماری معاصر که باور نمی کنید در تهران هستند.» آشنا خواهید شد. ساختمان هایی با معماری معاصر که نور را در آغوش می گیرند و با طبیعت هماهنگ هستند. بناهایی که چهره بزرگ ترین شهر غرب آسیا را تغییر داده اند:

مجتمع اسکی برین
مجتمع اسکی برین

مجتمع اسکی برین: خانه برفی اسکیروهای تهران

 

کوه‌ های البرز در شمال استان تهران، این منطقه را به یک مقصد فوق العاده برای دوست داران اسکی تبدیل کرده اند و «پیست اسکی برین» یکی از پیست های این منطقه است. این پیست بیرون شهر و در فاصله یک ساعتی از تهران قرار دارد و معماری اش از ایگلوهای اسکیمو ها الهام گرفته شده است.

«استودیو ریرا»، اقامتگاه این پیست را طوری طراحی کرده که وقتی کوهستان از برف پوشیده می شود، ساختمان به دل کوه می رود و شکاف بین معماری و طبیعت را پر می کند. معماران این پیست بر فرم و انعطاف‌پذیری تاکید داشته اند، همان طور که مشخص است ظاهر طبیعی بنا به آسانی در قلب فضای پیرامونش قرار می گیرد. طراحی داخلی این ساختمان مدرن است و با دیوارهای تاب دار، سایه روشن های فراوان و دکوراسیون مینیمال حتی کمی شبیه سفینه های فضایی به نظر می رسد! در طراحی داخلی از لایه های توپوگرافی نیز الهام گرفته شده و اتاق ها نیز شبیه بلوک های یخی بنظر می رسند. نور خورشید از داخل پنجره هایی که به هوشمندی طراحی شده اند می گذرد و تمام فضای درونی را پر از روشنایی طبیعی می کند.

خانه شریفی ها
خانه شریفی ها

خانه شریفی ها: خانه به مثابه سوژه

 

این خانه که توسط شرکت طراحی «نکست آفیس» طراحی شده دارای فضای مشخص و امضای کارهای آن هاست؛ یعنی عدم قطعیت و انعطاف. در این طراحی، «خانه» ثابت و ابژه دانسته نمی شود بلکه با توجه به محیط اطرافش تغییر می کند. طراحان این خانه با حجم بازی و فضا را باز و بسته می کنند. به این شکل که فشار دادن یک دکمه در اتاق غذاخوری یا اتاق مهمان یا دفتر کار می تواند یک فضای پاسیو ایجاد و نور را وارد ساختمان کند.
 

اتاق مهمان، غذاخوری و دفتر همچنین می توانند مثل لگو از فضای درونی خانه به بیرون جا به جا شوند و مثل یک تراس رو به خیابان قرار بگیرند. طراحان در نکست آفیس طوری این خانه را طراحی کرده اند که نیازهای صاحبخانه را بر آورده کنند. در زمستان خانه بسته می مانند تا گرما داخل بماند و در تابستان باز می شوند تا نسیم خنک رفت و آمد کند. این امکانات خلاقانه به مصرف بهینه انرژی در خانه هم کمک می کنند و عناصری هم از معماری سنتی ایرانی در خود دارند؛ یعنی فضاهای جداگانه برای فصل های مختلف. زیرزمین خانه نیز از طریق یک استخرِ کف شیشه ای پر از نور می شود. دو طبقه زیر زمین هستند که هر دو آن ها سقف های بلند و پلکان باز دارند.

ساختمان ولیعصر
ساختمان ولیعصر

ساختمان ولیعصر: آیینه شهر

 

گروه معماری «ریرا»، می خواست فضایی طراحی کند که نمای بیرونی اش چیزی شبیه به پوست برای شهر عمل کند و پویایی خیابان های تهران و رهگذر هایش را نشان دهد. آن ها با طراحی این ساختمان و به کار بردن خط های مدرن و مرمر شیشه ای برزیلی به هدفشان رسیدند. ساختمان اداری ولیعصر که در سال ۲۰۰۹ ساخته شد، به خاطر براق بودن و خطوط تند و تیزش خیلی بیشتر از اندازه واقعی اش یعنی دو طبقه به نظر می رسد.
 

این ساختمان که در قلب ترافیک تهران قرار دارد، خودش چیزی شده شبیه به خیابان های پر ترافیک. نمای بیرونی اش مرمر است و همه چیز را منعکس می کند و همچنین مصرف انرژی را هم کاهش می دهد. شکاف های کوچک نمای بیرونی باعث می شوند حرارت در تابستان بیرون برود و در زمستان داخل ساختمان باقی بماند.نور طبیعی در فضای ساختمان می چرخد و نیاز به روشنایی الکتریکی را کاهش می دهد.
 

سنگ نمادی از معماری سنتی ایرانی است اما در این ساختمان با عناصر مدرن هم ترکیب شده. راه پله های مرمری در کنار سفیدی نمای بیرونی، ترکیب خوبی تشکیل داده اند و باعث زیبایی دو چندان نمای این ساختمان برای هر بیننده ای شده اند. ساختمان ولیعصر خیلی مورد توجه قرار گرفته و حتی جایزه فستیوال جهانی طراحان را برای بهترین ساختمان اداری از آن خود کرده است.

خانه نیکبخت
خانه نیکبخت

خانه نیکبخت: پیچ و تاب درختان

 

در صد سال اخیر پروژه های شهرسازی، بیشتر فضای سبز تهران را از آن گرفته اند. «محمدرضا نیکبخت» معماری ایرانی، با طراحی یک ساختمان مسکونی نشان داد که با طراحی پایدار و مناسب می توان بدون قطع کردن درخت و از بین بردن طبیعت ساختمان سازی کرد. او این مجتمع مسکونی را در محله نیاوران، در قلب فضای سبز اطرافش ساخت. این ساختمان سنگی پیچ و تاب دار از میان فضای سبز عبور می کند و در فرایند ساختش حتی یک درخت قطع نشده، آن هم در منطقه ای که پروژه های ساختمانی باغ ها و درختانش را نابود می کنند.
 

باغ در فرهنگ ایرانی معانی و اهمیت زیادی دارد، نیکبخت هم با توجه به باغ و درختان طوری این ساختمان را طراحی کرد که مثل یک مار به دور درخت های منطقه پیچ و تاب بخورد و مجتمعی بی نقص و نفس گیر به نمایش بگذارد. این ساختمان پنج طبقه سی واحد مسکونی، یک استخر، مجتمع ورزشی و سالن اجتماعات هم دارد. فضای سبز مثل یک گلخانه، دور ساختمان را گرفته و سختیِ آجر و سیمان را کم می کند.
 

خانه رمپ
خانه رمپ

خانه رمپ: دامنه سبز کوه

 

خانه رمپ اصطلک در واقع دو خانه است، یکی برای نگهبانان و یکی برای ساکنین مجموعه. هر دو ساختمان ساختاری پیوسته دارند که تمام ویژگی های محیطی و زیرساختی را در بر می گیرد. این خانه شامل یک سطح شیب دار برای وسیله نقلیه، استخر، پیاده رو و پل عابر پیاده هم هست. این خانه در سال ۲۰۱۰ توسط «استودیوی جا» و «افشین فرزین»، در دامنه های کوهیِ تهران ساخته شد. واحد سرایداری نواحی خاکی پشت سرش را پشتیبانی می کند و دفتر کار به رو به جنوب است تا نور طبیعی وارد مجموعه شود. سقف و دیواره سبز این مجموعه نه تنها یادآور طبیعت است بلکه در نقش یک تصفیه کننده هوا هم برای محیط ساختمان عمل می کند.
 

مجتمع دانیال
مجتمع دانیال

مجتمع دانیال: باغ شیشه ای

 

آخرین نمونه از ساختمان هایی با معماری معاصر در تهران خانه دانیال است. «سارا کلانتری» و «رضا سعیدیان»، معماران ایرانی در سال ۲۰۱۲ در محله دانیال تهران این مجتمع مسکونی را طراحی کردند. با توجه به این که ساختمان سازی در این منطقه بخش بزرگی از فضای سبز را از بین برده، آن ها تصمیم گرفتند در طراحی این ساختمان از اشکال طبیعی استفاده کنند. در این ساختمان یک باغ هندسی شکل وجود دارد با درختان، فواره و … وجود دارد که فضایی است برای مدیتیشن و گذراندن چند ساعت دور از شلوغی شهر. پنل های شیشه ای و سقف های هندسی شبیه به کاشی های معماری ایران باستان هستند و سرامیک کاری هم به شدت یادآور تاریخ معماری ایران است.

منبع: خوگرنیوز

کلیه حقوق این مطلب متعلق بهخوگر است
avatar

امتیاز شما

 سوالی دارید!؟ 021-61925

khooger
telegram